تاریخچه بیناییسنجی را میتوان به مطالعات اولیه روی اپتیک و تشکیل تصویر توسط چشم نسبت داد. خواستگاه علم نوری (اپتیک، همانطور که در کلاس فیزیک پایه تدریس میشود) به چند هزار سال قبل برمیگردد، زیرا شواهدی دال بر وجود عدسیهایی برای تزئین در یونان و هلند یافت شده است. مشخص نیست اولین عینک در چه زمانی ساخته شده است.
دانشمند و مورخ بریتانیایی سر جوزف نیدهام در کتاب علم و تمدن در چین گزارش کرده است که اولین اشاره به عینک در مقررات صنفی ونیزی بوده است. در سال 1907، لاوفر در تاریخچه عینک خود اظهار داشت: “این عقیده که منشأ عینک در هند است، به احتمال زیاد وجود دارد و این که عینک باید زودتر از اروپا در هند شناخته شده باشد”. اگرچه اصطلاح بیناییسنج در سال 1759 در کتاب توسط پزشک اسکاتلندی ویلیام پورترفیلد در سال 1759 ظاهر شد، اما در اوایل قرن بیستم در ایالات متحده و استرالیا بود که از “بیناییسنجی” به عنوان حرفه یاد شد.
مدرک اپتومتریست چیست؟
اپتومتریستها کسانی هستند که دارای مدرک دکترای بینایی سنجی هستند. آنها آموزش دیدهاند و مجوز طبابت برای بیماریهای مرتبط با چشم، علاوه بر ارائه مراقبتهای چشمی انکساری (اپتیکال) را دارند. مدرک بینایی سنجی یا دکترای بینایی سنجی، مدرکی چهار ساله است که مختص ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشتی بینایی است. یک اپتومتریست همچنین ممکن است جراحی جزئی را برای بیماران مبتلا به بیماریهای زمینهای چشم انجام دهد.
در طول این چهار سال، دورههایی را خواهند گذراند که شامل اپتیک بینایی، فیزیولوژی عصبی بصری، و تکنیکهای بالینی همراه با سلامت و بیماریهای سیستم بینایی انسان است. همچنین، با روشها و آموزش رفتاری برای آمادگی برای تمرین بالینی آشنا خواهند شد. با داشتن مدرک بینایی سنجی، متخصصان این امکان را خواهند داشت تا فرصتهای شغلی مختلفی را دنبال کنند. هنگامی که اپتومتریست دانشجو بینایی سنجی است، حتی این فرصت را دارد که به بیماران کمک کند تا بینایی خود را کامل کنند.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.