بیناییسنجی یک فرآیند تشخیصی است که برای اندازهگیری و ارزیابی قدرت بینایی فرد استفاده میشود. این فرآیند معمولاً توسط یک اپتومتریست یا متخصص بینایی انجام میشود و به منظور تشخیص مشکلات بینایی مانند کوتاهبینی، دوربینی، آستیگماتیسم، و بیماریهای بینایی دیگر صورت میگیرد.
مراحل اصلی بیناییسنجی عبارتند از:
1. تاریخچه بینایی: متخصص بینایی ابتدا با بیمار در مورد تاریخچه بینایی و مشکلات مربوط به بینایی او مصاحبه میکند. این شامل سوابق استفاده از عینک یا لنزهای تماسی، درمانهای گذشته، و علائم بینایی میشود.
2. آزمونهای اولیه: آزمونهای اولیه شامل اندازهگیری دقیق دید، تعیین دید دور و نزدیک، و ارزیابی دقیقتر تکانه چشمی است.
3. آزمونهای تشخیصی: آزمونهای تشخیصی برای تشخیص دقیقتر مشکلات بینایی شامل تستهایی مانند آزمون چشم یکبار بینایی، آزمون چشم و توانایی خواندن، و آزمونهای مخصوص دیگر میشود.
4. آزمونهای فنی: در صورت لزوم، برای ارزیابی توانایی بینایی در شرایط خاص مانند روشنایی کم، استفاده از عینکهای خاص، یا ارزیابی بینایی دوچشمی، آزمونهای فنی مورد استفاده قرار میگیرد.
5. تفسیر نتایج و تشخیص: با توجه به نتایج آزمونها و اطلاعات جمعآوری شده، متخصص بینایی تشخیص درستی در مورد وضعیت بینایی فرد میگذارد و در صورت نیاز، برنامه درمانی یا مشاورههای لازم را ارائه میدهد.
6. پیگیری و مراقبت پس از آزمون: در برخی موارد، نیاز به پیگیری و مراقبتهای پس از انجام آزمون بینایی ممکن است و متخصص ممکن است راهنماییهای لازم را در این زمینه فراهم کند.
بیناییسنجی بسیار مهم است زیرا ارزیابی دقیق بینایی به متخصصین بینایی کمک میکند تا مشکلات بینایی را تشخیص دهند و برنامههای درمانی یا مشاورههای لازم را ارائه دهند.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.