پزشکی هسته ایشاخه ای از علم پزشکی می باشد که در سال ۱۸۹۵ با کشف اشعه ایکس و در سال ۱۹۳۴ با کشف مواد رادیواکتیو آغاز شد. پزشکی هستهاییکی از روش های تشخیصی-درمانی بسیار ارزشمند در طب پزشکی می باشد. در سال ۱۹۳۷ برای اولین بار مواد رادیواکتیو به جهت درمان لوسمی در دانشگاه کالیفرنیا در بروکلی مورد استفاده کلینیکی قرار گرفتند. سالها بعد یعنی حدود سال ۱۹۴۶ برای درمان سرطان تیروئید در یک بیمار از این مواد استفاده شد و توانستند تا حدی از پیشرفت بیماری جلوگیری نمایند. استفاده و کاربرد کلینیکی از مواد رادیواکتیو تا سال ۱۹۵۰ رواج پیدا نکرده بود تا اینکه سالها بعد عده ای از دانشمندان و فیزیکدانان به این موضوع دست یافتند که می توان توسط تجمع رادیو داروها در داخل ارگان هدف تصاویری به دست آورد و یا اینکه به درمان بافت آسیب دیده کمک نمود. پزشکی هسته ای شاخه ای از علم پزشکی است که در آن از مواد رادیو اکتیو جهت تشخیص و درمان بیماری ها استفاده می شود. روش های تشخیصی در مورد اعضاء مختلف بدن مانند استخوان ها، مغز، کلیه، ریه، قلب، دستگاه گوارش و دستگاه ادراری کاربرد دارند. تکنولوژی پزشکی هسته ای حوزه ای میان رشته ایست. از مهم ترین کاربرد های این رشته میتوان به کاربردهای بالینی ، رادیوبیولوژی استفاده از رادیو دارو ها ،حفاظت در برابر اشعه ها اشاره کرد.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.