مدارهای منطقی در مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر استفاده میشوند و به عنوان ابزار اصلی در طراحی و پیادهسازی سیستمهای دیجیتالی و مدارات الکترونیکی عمل میکنند. این مدارها برای انجام عملیات منطقی مانند عملیات AND، OR، NOT، و یا ترکیبی از اینها مورد استفاده قرار میگیرند. این مدارها میتوانند به صورت مجموعههای کوچک مانند یک گیت منطقی (مانند یک گیت AND یا OR) یا به صورت مجموعههای بزرگتری که مدارات چندگانه را شامل میشوند (مانند میکروپروسسورها و FPGA) طراحی شوند.
برخی از نوعیتهای معروف مدارهای منطقی عبارتند از:
1. گیتهای منطقی (Logic Gates): شامل گیتهایی مانند AND، OR، NOT، NAND، NOR و XOR است که عملیاتهای منطقی اصلی مانند اتصال و مقایسه بین سیگنالهای دیجیتال را انجام میدهند.
2. مدارهای ترکیبی (Combinational Circuits): مدارهایی که خروجی آنها به صورت ترکیبی از ورودیهایشان محاسبه میشود و هیچ نوع حافظهای در داخل خود ندارند.
3. مدارهای ترتیبی (Sequential Circuits): مدارهایی که علاوه بر ورودیهای خود، یک حالت داخلی یا حافظه نیز دارند و خروجی آنها به وابستگی به ورودیهای فعلی و حالت داخلی پیشین محاسبه میشود.
4. مدارهای ترکیبی برنامهپذیر (Programmable Combinational Circuits): مدارهایی که میتوانند به صورت برنامهپذیر پیکربندی شوند و عملکرد آنها توسط کاربر قابل تغییر است.
5. مدارهای انطباقی (Adaptive Circuits): مدارهایی که به صورت پویا میتوانند با تغییر در محیط یا ورودیهای خود، عملکرد خود را تطبیق دهند.
مدارهای منطقی اساسیترین اجزای سازنده سیستمهای دیجیتالی و کامپیوتری هستند و نقش بسیار مهمی در عملکرد و کارایی این سیستمها دارند.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.