فوریتهای پزشکی به معنای وضعیتها یا شرایطی هستند که نیاز به توجه و مداخله پزشکی فوری دارند تا جلوی تبعات جدی و برگشتناپذیر از جمله مرگ یا عوارض جبرانناپذیر از بیماری را بگیرند. این فوریتها به طور کلی در پزشکی به سه دسته تقسیم میشوند:
۱. فوریت حیاتی: این شامل وضعیتهایی است که اگر تداخل به موقع نشود، ممکن است به مرگ بیمار منجر شود. به عنوان مثال، توقف قلبی، تنفسی، یا حالات وحشتناکی مانند شوک و یا بیماریهای حاد مانند سکته قلبی یا سکته مغزی.
۲. فوریت اورژانسی: این شامل وضعیتهایی است که بیمار باید در کمترین زمان ممکن تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد، اما عدم مداخله فوری منجر به عواقب جدی نخواهد شد. مثالهایی از این نوع فوریتها شامل کبودی شدید، شکستگی استخوان، حملات تنفسی مانند آسم شدید یا عفونتهای شدید میشود.
۳. فوریت اولیه: این شامل وضعیتهایی است که نیاز به ارزیابی و تشخیص سریع دارند تا بیمار بتواند در زمان مناسب و در جهت درمان مناسب قرار گیرد. به عنوان مثال، تشخیص درست آنژین قلبی (ناراحتی قلبی) یا سکته مغزی در سریعترین زمان ممکن.
تشخیص و مدیریت درست فوریتهای پزشکی به موقعیت و شرایط ویژهای که بیمار در آن قرار دارد، بستگی دارد و نیاز به آمادگی و تجربه حرفهای پزشکان دارد تا بیمار را از عواقب ناخوشایند حفظ کنند.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.