عفونتهای ویروسی معمولاً نیاز به درمان خاصی ندارند و بیشتر بر مدیریت علائم تمرکز میشود. درمان شامل:
– هیدراتاسیون: برای جبران کمآبی ناشی از اسهال و استفراغ.
– داروهای ضد تهوع: مانند متوکلوپرامید یا اوهنادراچین برای کاهش تهوع و استفراغ.
– مسکنها: مانند ایبوپروفن یا پاراستامول برای کنترل درد.
#### 4.3. درمان انگلها
در صورت شناسایی وجود انگل در مدفوع، ممکن است پزشک داروهای خاصی را تجویز کند، شامل:
– مترو نیدازول: برای درمان عفونتهای گاردیا.
– آلبندازول: برای درمان عفونتهای ناشی از انگلهای دیگر.
### 5. درمانهای حمایتی
علاوه بر درمان دارویی، روشهای حمایتی نیز برای بهبود وضعیت بیمار ضروری هستند، از جمله:
#### 5.1. مایعات و الکترولیتها
برای جلوگیری از کمآبی بدن ناشی از اسهال و استفراغ، استفاده از مایعات و محلولهای الکترولیت (مانند ORS) ضروری است.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.