فوریتهای پزشکی نقشهای است که مشخص میکند که کدام بیماران باید در اولویت برای دریافت مراقبت پزشکی قرار گیرند. این فوریتها بر اساس شدت و نوع بیماری، وضعیت بالینی بیمار، و نیازهای درمانی تعیین میشوند. هدف از این فوریتها ارائه مراقبتهای پزشکی به بیماران با بالاترین سطح اورژانس و احتمال بالاتر بهبودی و بقا است.
بعضی از فوریتهای پزشکی عبارتند از:
1. فوریت ۱ (نگهداری زندهای): بیمارانی که نیاز به مراقبت فوری و توجه ویژه دارند و در صورت عدم دریافت مراقبت، احتمالاً به خطر حیاتی قرار دارند. مانند بیمارانی که در حال ابتلا به سکته قلبی، سکته مغزی، حادثه و تروما، یا حالتهای شدید نارسایی تنفسی هستند.
2. فوریت ۲ (اضطراری): بیمارانی که وضعیت بالینی آنها خطرناک است و نیاز به دریافت مراقبت فوری دارند، اما به طور معمول وضعیت زندگی آنها در خطر نیست. مانند بیماران با علائم شدید عفونتی، شکستگیهای استخوانی، یا آسیبهای احتمالی به عضلات و بافتهای نرم.
3. فوریت ۳ (نیازمندیهای اورژانس): بیمارانی که نیاز به دریافت مراقبت در زمان کوتاه دارند، اما وضعیت زندگی آنها در خطر نیست و میتوانند به تدریج منتظر دریافت مراقبت شوند. مانند بیمارانی که به دنبال دریافت مراقبت برای آسیبهای ریزشی یا اختلالات خفیف ایستادهاند.
4. فوریت ۴ (نیاز به دریافت مراقبت): بیمارانی که وضعیت بالینی آنها نیازمند ارزیابی و مراقبت حرفهای است، اما دریافت مراقبت فوری از مشکلات جدی و حیاتی میتواند به تأخیر بیفتد. مانند بیماران با علائم اختلالات گوارشی متوسط یا مشکلات مزمن سلامتی.
تعیین فوریتهای پزشکی به عهده پزشکان و تیمهای درمانی است و براساس ارزیابی دقیق بالینی، تشخیص وضعیت بیمار و نیازهای درمانی انجام میشود.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.