بینایی سنجی یک فرآیند تشخیصی است که برای اندازهگیری توانایی دیداری فرد استفاده میشود. این آزمونها توسط اپتومتریستها یا پزشکان چشم انجام میشود و برای تشخیص مشکلات بینایی مانند کوتاهبینی، دوربینی، آستیگماتیسم و بیماریهای چشمی دیگر استفاده میشود.
آزمونهای بینایی سنجی شامل مجموعهای از تستهایی میشوند که توانایی دیداری فرد را در شرایط مختلف مورد سنجش قرار میدهند. برخی از این تستها شامل:
1. تست دید در دور و نزدیک: این تست برای سنجش دید در فواصل مختلف از چشم انجام میشود و میزان توانایی دیداری در فواصل مختلف را مشخص میکند.
2. تست فیلد دید: این تست برای سنجش دید دوربینی و فیلد دید (محدوده دید) فرد استفاده میشود. فرد باید نقاط و اشکالی را که در فیلد دیدش میبیند، تشخیص دهد.
3. تست رنگ بینی: برای سنجش توانایی شناخت رنگها و تشخیص اختلافات رنگی استفاده میشود.
4. تست قرار گرفتن عینک: این تست برای تشخیص نیاز به عینک و نوع عینک مناسب برای فرد استفاده میشود.
5. آزمونهای خاص برای تشخیص بیماریهای چشمی: مانند گلوکوما، میوپی، و ماکولوپاتی.
با انجام این آزمونها، متخصص میتواند وضعیت بینایی فرد را ارزیابی کرده و در صورت وجود مشکلات، راهکارهای لازم را برای بهبود بینایی ارائه کند، مانند استفاده از عینک، لنزهای تماسی، یا درمانهای دیگر.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.