با بوجود آمدن تکنولوژی پرتوشناسی یا رادیولوژی، انسان توانست به وسیله ی دستگاه هایی از پوست و گوشت انسان عبور کند و به داخل بدن انسان راه پیدا کند و بدن فرد را مورد بررسی قرار بدهد و مشکلات آن ها را پیدا کنند. بدون شک انجام کار رادیولوژی یا پرتوشناسی نیاز به تخصص ویژه دارد.
تخصصی كه در رشته تكنولوژی پرتوشناسی آموزش داده می شود. به عبارت دیگر، رشته تكنولوژی پرتوشناسی، نحوه تصویربرداری از اعضای مختلف بدن را برای تشخیص پزشكی آموزش می دهد.
دانشجویان این رشته در ابتدا دروس پایه از قبیل فیزیک، آناتومی و فیزیولوژی را مطالعه می كنند و سپس دروس تخصصی تصویربرداری پزشكی را می آموزند و در همین زمینه با دستگاه های تصویربرداری و نحوه كار آنها آشنا می شوند و بعد از 2 سال می توانند به عنوان كاردان تصویربرداری، در بخش های رادیولوژی شروع به كار كنند.
گفتنی است كه اگر مسئول تكنولوژی رادیولوژی، آموزش لازم را ندیده باشد علاوه بر اینكه پرتوگیری بیمار را بالا می برد و به او آسیب می رساند، تصاویر مناسبی هم از اعضای بدن تهیه نمی كند. بنابراین، دكتر رادیولوژیست نمی تواند تفسیر مناسبی از تصاویر داشته و از روی آنها تشخیص پزشكی دهد.
تفاوت توانمندی های كاردان و كارشناس رشته تکنولوژی پرتو شناسی هم در آن است كه در رشته پرتو شناسی از دستگاه های متفاوتی استفاده می شود و از اعضای مختلف بدن تصویربرداری می شود.
برخی از این تصویربرداری ها ساده است؛ مانند تصویربرداری از دست، پا و انگشتان، اما بعضی از تصویربرداری ها تداخلی است؛ مانند تصویربرداری از سیستم گوارش، عروق و ادرار كه اینگونه تصویربرداری ها، اختصاصی و نسبتاً دشوار می باشد و نیاز به دانش ویژه دارد. در این میان تصویربرداری های ساده بر عهده فارغ التحصیلان كاردانی و تصویربرداری های تخصصی و كار با دستگاه های M.R.I و C.P بر عهده فارغ التحصیلان كارشناسی است.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.